Vrijheid van meningsuiting mag met geweld de kop ingedrukt worden.

Nu de aanslag op Charlie Hebdo alweer een week achter de rug is, en de meeste mensen alweer vergeten zijn dat ze Charlie zijn, komt het ongedierte weer uit allerlei hoeken en gaten kruipen. Eerst een fundamentalistische christelijke kerkleider uit de VS, toen een paar imams en nu dus ook de paus. Allemaal vinden ze dat vrije meningsuiting een groot goed is, maar dat dat grote goed grenzen heeft. En uiteraard ligt het bespotten met iemands bijgeloof over die grenzen. Als die jongens van Charlie Hebdo niet met de islam hadden gespot, dan hadden ze nu nog geleefd, is een mening die steeds vaker opwalmt uit de riolen, afvoerputten en giertanks die doorgaan voor kerken, moskeeen en synagoges.

Je vraagt je af waarom religieuzen zo gevoelig zijn voor bespotting van hun bijgeloof. Waarom is het geen probleem om iemand die in communisme gelooft in de maling te nemen, maar mag je geen grappen maken over iemand die op zondag geen telivisie kijkt omdat de dominee zegt dat dat niet mag van god? Het antwoord ligt wellicht in het superioriteitsgevoel dat al die religieuzen hebben. Ze denken dat ze beter zijn omdat zij het enige juiste geloof en de enige juiste moraal praktizeren. Met een oud boek als enige, en mijns inziens erg wankele, basis voor die rotsvaste overtuiging.

Kritiek en bespotting knagen aan die autoriteit en moeten dus kostte wat kost de kop ingedrukt worden. Het is geen toeval dat godslastering in alle religieuze traktaten wordt gezien als de ergst denkbare misdaad, die op de zwaarst denkbare manier bestraft moet worden.

Een paar extremistische islamieten hebben een week geleden de daad bij het woord gevoegd en een stel cartoonisten vermoord. En nu blijkt dat de paus ook niet vies is van de harde hand: als je zijn moeder bespot, kun je klappen kan verwachten. Van een paar klappen als je iemands moeder beledigt, is het natuurlijk niet meer zo’n gek grote stap naar een kogelregen als je een heel geloof beledigt.

 

 

Advertisements
Posted in Uncategorized | Tagged , , | Leave a comment

Wie is er nu echt een Charlie?

Ik heb een facebookaccount en de afgelopen dagen heb ik tientallen bekende en minder bekende kennissen en vrienden zien beweren dat ze Charlie zijn. Dat was me eerder eigenlijk nooit zo opgevallen.

Daarom heb ik een aantal willekeurige paginas van die facebookvrienden eens grondig bestudeerd om te kijken of mij wellicht iets ontgaan is. Maar nee, er is er geeneen die eerder ook maar de geringste of meest bedekte toespeling heeft gemaakt op Charlie Hebdo of één van de aldaar werkende cartoonisten. Er is er ook niet één die ooit een cartoon heeft gedeeld waarop Mohammed of de Islam in de maling werd genomen. Charlie waren ze dus zeker niet.

Maar wellicht nu subiet geworden? Nou, nee. Want sinds de aanslag op de redactie van Charlie Hebdo hebben hooguit drie of vier van die would-be-Charlies op facebook een cartoon over de aanslag gedeeld. Ik heb ook geen prominente post gezien die de acties veroordeelt, of de Islam, de profeet of Al Qaida eens flink beledigt. Dat vinden de nieuwe would-be Charlies kennelijk niet nodig. Of wellicht toch een beetje eng? Maar goed, ze zijn in ieder geval solidair, toch? Jawel, maar dan toch wel die wat slappe nieuwe sociale-media-solidariteit: een voorgekauwde post leuk vinden en delen. Eigenlijk net zo iets als bidden: het is makkelijk, kost geen geld of moeite, geeft een goed gevoel, maar heeft geen enkel effect.

Ik kan me wel voorstellen dat Willem Holtrop stelt dat Charlie Hebdo kotst op dat soort nieuwe vrienden. En ik ben eigenlijk wel een beetje benieuwd hoe het al die nep-Charlies bevalt om het doelwit te zijn van de echte Charlie.

 

 

Posted in Uncategorized | Tagged , | 1 Comment

Zwarte Piet en de mazelen en dat vroeger alles beter was

Ik ben al wat ouder en dan begin je toch te ontdekken dat vroeger alles beter was.

Toen wij dertig jaar geleden optrokken naar het malieveld, was dat om te protesteren tegen de aanwezigheid van Amerikaanse kernwapens in Nederland, of tegen de twee-fasen structuur. Nu gaan ze erheen om zwarte piet te beschermen tegen, ja tegen wat eigenlijk?

Dertig jaar geleden gingen we naar Amsterdam om te protesteren tegen de kroning vanwege de woningsnood: Geen woning, geen kroning! Dat namen we serieus: een paar honderd demonstranten met bivakmutsen, bakstenen, rookbommen etc. De laatste keer stonden er twee mensen in het wit met een stukkie karton. Dat schiet natuurlijk niet op.

Dertig jaar geleden was vaccineren nog heel gewoon, behalve onder een paar fundamentalistische christenen, maar ja, die leefden toen ook al met een moraal die van  nog veel vroeger was (en is), toen alles weer slechter was dan nu. Nu is vaccineren niet meer gewoon en gaan er weer kinderen dood aan de mazelen.

Posted in Uncategorized | Tagged , , | 2 Comments

In Naam des Konings????

Jawel, anno tweeduizendnu wordt er in Nederland nog steeds civiel recht gesproken ‘in naam des konings’. Rechtbanken hebben de afgelopen dagen allemaal een nieuw stempel ontvangen met deze tekst om de oude, waarmee nog civiel recht werd gesproken ‘in Naam  der Koningin’, te vervangen.

Gelukkig wordt er gewerkt aan wetgeving die het mogelijk maakt om de wat ouderwetse tekst te vervangen door iets moderners. Helaas denken de wetgevers bij iets moderners slechts aan ‘ in naam van de koning’. Dat is een cosmetische verandering die je in 2013 toch moeilijk als ‘modern’ kunt bestempelen. Bovendien, ook dit klinkt over twintig jaar ongetwijfeld ook alweer gedateerd; Taal verandert nu eenmaal.

Daarom stel ik voor om het over een radicaal andere boeg te gooien en over te gaan op een tekst die modern en tóch tijdloos is:

‘In naam van de volksvertegenwoordiging’

Posted in Politiek en politici | Tagged , , | Leave a comment

Het Koningslied

De heisa rondom het koningslied biedt een heel aardige kijk op de Nederlandse samenleving en vooral ook op de manier waarop door bekende Nederlanders en het Nationaal Inhuldigings Comitee met kritiek wordt omgegaan.

Vooral interessant is dat de bekende Nederlanders de kritiek proberen weg te zetten als een onoorbare persoonlijke aanval op Ewbank. Sommigen schuwen diezelfde taktiek overigens niet, zoals Jamai (wie is dat?) die tweet ‘Alle zure Nederlanders hebben het voor elkaar’. Er is inderdaad op de man gespeeld, maar de manier waarop Ewbank cum suis zijn aangepakt is heilig vergeleken bij de manier waarop Wilders en zijn aanhangers een politieke tegenstander aanpakken.

Ook wordt er gewezen op alle energie die Ewbank in de compositie heeft gestoken en het feit dat hij al 20 nummer 1 hits op zijn naam heeft staan.  Tja, in het verleden behaalde resultaten zijn geen garantie voor de toekomst en het maakt niet uit of Ewbanks hard heeft gewerkt of het lied met twee vingers in zijn neus op een zondagnamiddag geschreven heeft. Alleen het resultaat telt en dat is belabberd. Acht taalfouten in een zin van negen woorden, dat kom je zelfs op de basischool zelden tegen. Kritiek daarop kun je toch geen ‘onterechte stront’ noemen, zoals een televisiepresentatrice deed? En de muziek is deze keer wel erg opvallend gejat.

Joop van de Ende vindt het ook ‘een kwestie van smaak’ waarover niet valt te twisten. Maar dat is precies wat ze wel doen. Door de kritiek op de kwaliteit onbeantwoord te laten en hard te roepen dat zij het wél mooi vinden, maken de BN-ers er een twist over smaak van. Uiteraard zou ik haast zeggen, want dat is een twist die ze kunnen winnen. Het lied bestaat tenslotte uit teksten die door het volk zijn aangedragen, dus wie daar kritiek op heeft, heeft kritiek op de smaak van het volk. De BN-ers verklaren zich niet alleen solidair met elkaar, maar ook met ‘het volk’. Wat het volk inzend, is per definitie goed; wie eisen stelt aan de kwaliteit is een ‘zure Nederlander’, een interlectuweel die op het volk neerkijkt.

Het Nationale Inhuldigingscomittee heeft dat haarfijn aangevoeld en laat de samenzang van dit vreselijke koningslied dus lekker doorgaan.

PS: Het zou mij niks verbazen als ‘W.A. van Buuren uit Wassenaar’ en zijn vrouw de petitie tegen het lied ook hebben ondertekend.

Posted in Politiek en politici, Uncategorized | Tagged , , , , | 1 Comment

De Balkenende-norm is goed genoeg voor Willem

Uit de Volkskrant heb ik begrepen dat Willem van Oranje Nassau, Prins (binnenkort koning) der Nederlanden etc., et., etc binnenkort een ‘uitkering’ van 800.000 Euro per jaar tegemoet kan zien. Wat moet Willem daarvoor doen:

  1. Lintjes doorknippen met een minzame glimlach;
  2. Prijzen uitrijken met een minzame glimlach;
  3. Op koningsdag wuiven naar het volk (met minzame glimlach) en eventueel spontaan meedoen aan volksvermaak;
  4. Eénmaal per jaar de troonrede voorlezen met een serieus gezicht;
  5. Eénmaal per week deemoedig luisteren naar wat de minister-president te melden heeft;
  6. Buitenlanden bezoeken om de handelscontacten te verbeteren.

Moet te doen zijn, zelfs voor een man van zeer middelmatig intellect die nu eenmaal moet omdat hij het ook niet kan helpen dat hij als eerste uit een koninklijke kut is komen glijden.

De vraag is, moeten wij daar in deze tijden 800.000 euro per jaar voor betalen? Wordt het niet tijd dat de Oranjes, toch al de duurste koninklijke familie van Europa, het voorbeeld volgen van Obama en diens ministers die vrijwillig 5% van hun salaris inleverden. Ik stel voor dat de Oranjes zich gewoon vrijwillig conformeren aan de Balkenende-norm. Als die geldt voor mensen die op eigen kracht komen bovendrijven, waarom zou die dan niet gelden voor een paar zeer middelmatige figuren die hun positie slechts aan hun ouders te danken hebben?

Posted in Politiek en politici | Tagged , , , | Leave a comment

De wederopstand van uitgestorven soorten is nabij!?

Het is wetenschappers gelukt om DNA van de uitgestorven Rheobatrachus spp in eitjes van een verwante soort te planten met se Somatic Cell Nuclear Transfer en daarmee een levend embryo te maken. Het embryo ging na een paar dagen dood. Maar het is een enorm succes en de onderzoekers die eraan werken stellen dat het een kwestie van tijd is voor ze deze kikkersoort weer tot leven kunnen wekken. Als dat eenmaal kan, dan zal er een aantal belangrijke vragen beantwoord moeten worden.

Ten eerste moet je je afvragen hoeveel zin het heeft om een uitgestorven soort terug te brengen. Dat beest is niet bij toeval uitgestorven, daar was een reden voor. Dat is meestal de vernietiging van het habitat. Dus als er geen habitat is, heeft het ook niet veel zin om het beest (of de plant) weer tot leven te brengen. Volgens mensen die proberen om in gevangenschap gekweekte dieren weer in het wild los te laten, is dit namelijk hun grootste probleem. Zo worden bijvoorbeeld al weer enkele jaren Californische Condors losgelaten in het zuidwesten van de VS. Maar er is nog geen levensvatbare wilde populatie omdat de uitgezette condors vroegtijdig doodgaan aan loodvergiftiging. En dat komt omdat jagers vaak dieren aanschieten maar niet doden. Die dieren gaan ergens anders dood en de karkassen, inclusief kogel of hagel, worden opgegeten door de condors met dodelijke gevolgen.

Vervolgens rijst de vraag hoe ver je terug gaat in de geschiedenis. Het is zowel theoretisch als practisch mogelijk om geschikt habitat te maken voor de maagbroedende kikker, net als voor de amerikaanse trekduif (uitgestorven in 1914) en de reuzenalk (uitgestorven in 1844). Maar is het nog mogelijk om geschikt habitat te maken voor de oeros (uitgestorven in 1627), de europese leeuw (uitgestorven in 100 AD), de mammoet of de grondluiaard (beiden duizenden jaren geleden uitgestorven)? En zo niet, moeten we dat dan wel willen. Heeft het zin om soorten terug te brengen als je ze alleen in dierentuinen in leven kunt houden?

En als we dieren kunnen terugbrengen, is het dan acceptabel om soorten die ‘in de weg staan’ van de economische ontwikkeling tijdelijk te laten uitsterven? Mag het mogelijk zijn dat een bedrijf lokaal een aantal soorten uitroeit om een kopermijn goedkoop te kunnen exploiteren om vervolgens 50 jaar later, als de mijn is uitgeput en de habitat gerestaureerd is, die soorten terug te brengen?

Posted in Uncategorized | Tagged , , | 1 Comment