Alle dieren zijn gelijk, maar sommige dieren zijn gelijker dan anderen.

Naar aanleiding van de rassenrellen in de VS (zo mag je ze zo onderhand wel noemen) hoor of lees ik nog wel eens dat we daar in Nederland geen last van hebben, van discriminatie. Daar denk ik heel anders over. En er wordt niet alleen op ras gediscrimineerd, als vrouw of LGTB+ ben je ook nog steeds de klos. Telt u even met me mee?

Mannen zijn nog steeds gelijker dan vrouwen. Als u dat niet gelooft, moet u het aantal vrouwelijke premiers en ministers maar eens gaan tellen. Sinds het internationale jaar van de vrouw (1975) zijn er in Nederland 15 kabinetten gevormd, waarvan er niet één geleid werd door een vrouwelijke premier. Daarmee liggen we uiteraard rijkelijk achter op de Scandinavische landen, maar ook conservatieve landen als het VK, en Duitsland zijn Nederland al voorbijgestreefd. Onder vakministers is het niet veel beter. Tot nu toe zijn er 46 vrouwelijke ministers benoemd, gemiddeld 3 per kabinet en ongeveer 20% van het totaal. Ook vrouwelijke fractievoorzitters zijn nog steeds dun gezaaid. Op dit moment hebben de 14 fracties in het parlement slechts drie vrouwelijke fractievoorzitters. Als we de twee éénmensfracties (Krol en Van Kooten-Arissen) meetellen, zijn het er vier van de 16. Ik heb dat niet kunnen vergelijken met andere Europese landen, maar dat het slechts een kwart is, zegt genoeg.

Dat bleekneuzen nog steeds gelijker zijn dan gekleurde neuzen, wordt bij onze politieke ambtsdrager ook pijnlijk duidelijk. Ik heb geen enkele gekleurde neus kunnen vinden tussen de ministers van de laatste 15 kabinetten. Misschien hier en daar een staatssecretaris, maar daar houdt het toch echt mee op. Er is nu één grote stad waar de burgemeester een gekleurde neus heeft, maar alle commissarissen der koningin zijn nog bleekneusjes. Wat rassendiscriminatie betreft, zit Nederland nog een beetje op het niveau van de VS vijftig jaar geleden: Gekleurde neuzen zijn prima in de sport en de muziek, maar ze worden niet geacht om hun gekleurde neus in staatszaken te steken. U kunt zich wel voorstellen hoe de zaken liggen voor vrouwen met een gekleurd neusje.

De discriminatie op grond van sexuele voorkeur valt me mee. Sinds 1975 hebben we vijf openlijk niet-heterosexuele ministers gehad, ongeveer 10% van het totaal, redelijk in lijn met de verwachting. In de tweede kamer is het niet zo riant, op dit moment zijn er vijf kamerleden die openlijk LGBT+ zijn, dat ligt iets onder het landelijk gemiddelde. Maar voor LGBT+ liggen de zaken op straat weer moeilijker. Waar hetero’s hooguit een beetje meewarig worden aangekeken als ze in publiek kussen, kunnen LGBT+ mensen rekenen op vervelende opmerkingen en/of klappen.

Ook in Nederland hebben de witte heterosexuele mannen het nog steeds voor het zeggen. Laat je niet voor de gek houden door mensen die anderszinds beweren.

About Meneer Opinie

Altijd een mening, maar niet altijd gehinderd door kennis van zaken
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s